от кт. Ўзига бўйсундириш, забт этиш, эгаллаш; босиб олиш.
Фатҳ қилмоқ (этмоқ).
Маҳмуд Ғазнавий Рай шаҳрини босиб олиб, уни ўғли Масъудга совға қилди-ю, Ҳамадон, Исфаҳон шаҳарларини фатҳ этишни унинг зиммасига юклади. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё
Қалъалар фатҳ этдик ер, кўк ва сувда, Улимни ҳам енгиб олсайдик омон. — Миртемир.