ot 1. esk . 1 ayn. fransuz.
Farang tiliga ham usta deb eshitaman. — K. Yashin, Hamza
Kim farangu, kim habash, Irq talash, imon talash. — E. Vohidov, Muhabbatnoma
2. Yevropalik, Yevropadan kelgan.
U [Gʻulomjon] komitet aʼzolari bilan maslahatlashib, xuftondan keyin yonida toʻrtta farang yigit bilan usta Bahromnikiga keldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. s.t. Fransiyada, Yevropada tayyorlangan; Fransiyadan, Yevropadan keltirilgan.
— Kampirning dardi gʻoʻzada degandek, siz kosiblarning dardingiz mum, charm, farang ipda, — dedi kulib aka Navroʻz. — M. Osim, Elchilar
Miltiq bossa, qistab chiqar farang oʻq, Uzingizdan har vaqt mening koʻnglim toʻq. — Hasanxon
4. koʻchma Har bir ish qoʻlidan keladigan; mohir, usta.
Ustozi — garang, shogirdi — farang. — Maqol
Ahliyamiz [xotinim] ham uchiga chiqqan chevar, xudoga shukur. Ojizamiz ham doʻppi tikishga farang boʻlib chiqdi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
— Ha, Azizjon oʻzing ham farang jarroh boʻpsan-da, — deydi Komil aka. — S. Azimov, Oppoq tong qoʻshigʻi
- Farang miltiq (yoki toʻpponcha) Yelkasida farang miltiq taqqan Haydar mergan qoʻlida burgut qoʻndirib bormoqda edi. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi.Kumush qubbalik qadalgan serbar kamarida Xudoyorxon tuhfa qilgan farang toʻpponcha osilib turardi. — Mirmuhsin, Qahramonnoma
- Farang roʻmol Ipak roʻmolning yupqa, yengil va tovlanib turadigan bir turi. Mayna boshiga tashlab olgan harir farang roʻmolining ikki uchini tutib, ochiq derazadan Habiba xonimni koʻrdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
- Ustasi farang 1. Oʻz ishining mohiri, ustasi. Sobirboy, mulla Jumaniyozni yaxshi bilaman, u ustasi farang yigitlardan, uni aldab boʻpti. — J. Sharipov, XorazmDivizionda Sharipovni ustasi farang moʻljalchi, mergan toʻpchi deyishadi-ya. — T. Rustamov, Mangu jasoratU oyga chovut soladigan ustasi faranglardan. — Mushtum— Saidov, judayam ustasi farang boʻlibsan-a! — deb kulishdi Ibrohimga. — T. Rustamov, Mangu jasorat