этн. Дуо ёзилган, сув ёки чойга чайқаб эзиб ичиладиган, гўё даво бўладиган қоғоз.
Қиз, гўшангада кийилажак юпқа оқ кўйлакни ва икки томоннинг кўнглига “ўлмас муҳаббат“ солувчи эзибичкини бирга қўшиб, рўмолчага тугиб, эртага унутмаслик учун, белгили жойга қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар
Эзибички бериб, тутатқи тутатиб, бошингиздаги бало-қазоларни ҳайдайман. — К. Яшин, Ҳамза