['i:v(ə)l]
1. а ёвуз, шафқациз; ҳалокатли; зарарли, ёмон
2. н 1. ёвузлик, ёмонлик, зарар, зиён
2. офат, фалокат, мусибат
«эвил» бўйича 82 та натижа
['i:v(ə)l]
1. а ёвуз, шафқациз; ҳалокатли; зарарли, ёмон
2. н 1. ёвузлик, ёмонлик, зарар, зиён
2. офат, фалокат, мусибат
ёмонлаб гапирмоқ, ғийбат қилмоқ.
тутқаноқ.
фоҳишалик
хафагарчилик билан, хуш кўрмаган ҳолда, ёқтирмаган ҳолда.
бошига камбағалчилик тушган.
а илл-диспосед персон, эвил-вишер, илл-вишер
н эвил эе
н эвил эе
= спеак эвил оф.
н эвил эе (фолк магик)
1) доубт; 2) эвил; ҳарм