fl. 1. shv. Olib bormoq; tashimoq.
Uning imosi bilan Mahdini zaldan olib chiqib, yotoqxonaga eltib qoʻydilar. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
ayalaringga bir laganda manti-somsa, ikki choynak achchiq choy eltib ber! — K. Yashin, Hamza
Oila boshligʻi Zunnunxoʻja Sidiqjon dalaga urugʻlik va goʻng eltib, hosil keltiradi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. shv. Sigʻdirmoq; ketmoq.
Chelak oʻn litr suv eltadi.
Ilgari kanal toʻgʻrisida gap borganda, Sidiqjon uni biron tegirmon suv eltadigan ariq deb oʻylagan edi A. — Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Asrorqul kelib oʻtirdi. Uning chakka tomirlari chiqqan, nafas olishi bejo edi Chilim eltgandir. A. — Qahhor, Asror bobo
Issiq eltibdi, uka. Endi tuza-lib qolasiz. — S. Ahmad, Taʼzim
Oʻtirdilar bari, yonboshda parqu, Boshin qoʻysa, kishini eltar uyqu. — M. Alaviya, Sevinchlarim
- Aqlni eltmoq Aalni (es-hushni) olmoq. Shirin ham oydayin toʻlgan kamoli, Aqlingni eltar husni jamoli. — Bahrom va Gulandom