sft. 1. Ehtiyot boʻlmay yoki ehtiyot qilmay ish tutuvchi; tadbirsiz.
Ehtiyotsiz bola,
Elmurod kechasi eshikka ehtiyotsiz chiqdi-yu, shamollab qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. kam qoʻll. Ehtiyot qilmay, palapartish sarf qiluvchi; rejasiz, isrofgar.
По запросу «ehtiyotsiz» — результатов: 11: Толковый
sft. 1. Ehtiyot boʻlmay yoki ehtiyot qilmay ish tutuvchi; tadbirsiz.
Ehtiyotsiz bola,
Elmurod kechasi eshikka ehtiyotsiz chiqdi-yu, shamollab qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. kam qoʻll. Ehtiyot qilmay, palapartish sarf qiluvchi; rejasiz, isrofgar.
sft. Nomaqbul narsa, taʼsir va shu kabilardan saqlash (saqlanish), unga yoʻl qoʻymaslikka qaratilgan chora, tadbir; xatti-harakat.
Hovlisida yoki eshigiga yaqin ochiqroq yerda ehtiyot yuzasidan ogʻzi tor, ichi keng boshpana kovlangan. — Shuhrat, Shinelli yillar
ot Ehtiyotsiz holda ish tutish; beparvolik, mulohazasizlik.
Baxtsiz hodisalar, koʻngilsiz voqealar koʻpincha ehtiyotsizlik oqibatida yuz beradi. — Gazetadan
sft. 1. Oldindan ehtiyot choralari koʻrib, ehtiyot boʻlib, oldi-ketini oʻylab ish qiladigan, ehtiyotkorona ish tutadigan.
Ehtiyotkor odam,
Ha, Rustambek har ishda ehtiyotkor. — Hamza, Paranji sirlari
2. Tejab-tergab, ayab, rejasi bilan sarf qiladigan, isrofgarchilikka yoʻl qoʻymaydigan; tejamkor, rejali.
Ehtiyotkor bichiqchilar.
ot ayn. Ehtiyotkorlik.
Saidiy haddan oshib ketdi. Undan ehtiyotlik talab qilgan Yoqubjon bilan urishib, uni sotqin dedi. A. — Qahhor, Sarob
sft. kam qoʻll. ayn. Ehtiyotkor 1.
shamolla Shamollash kasaliga duchor boʻlmoq, shamollash tufayli kasal boʻlmoq; shabadalamoq. Shamollaysiz, Safar aka, oʻranib oʻltiring. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon Elmu