эҳтиёт
ehtiyotэҳтиёт
сфт. Номақбул нарса, таъсир ва шу кабилардан сақлаш (сақланиш), унга ёʻл қўймасликка қаратилган чора, тадбир; хатти-ҳаракат.
Ҳовлисида ёки эшигига яқин очиқроқ ерда эҳтиёт юзасидан оғзи тор, ичи кенг бошпана ковланган. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
- Эҳтиёт бўлмоқ 1. Эҳтиёт чораларини кўриб иш тутмоқ, эҳтиёт ҳолатни сақламоқ. Ирода билан эҳтиёт бўлиб сўзлашиш кераклигини тушунарди Аҳмад. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат;
- Эҳтиёт тутмоқ 2. Эҳтиёт чораларини кўриб сақламоқ, эҳтиётламоқ. ўзингни эҳтиёт тут. — Эҳтиёт қилмоқҚиз — биллур қадаҳ, эҳтиёт қилмасанг, қўлингдан тушиб кетади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар;Ўқни эҳтиёт қил! Мўлжални аниқ ол! — Ҳ. Ғулом, Машъал;Ҳужжатларни эҳтиёт қилмоқЙигитлар тилло тангаларни кафтларига қўйиб томоша қилишди. Ундан кейин эҳтиёт қилиб, ёнларига солиб қўйишди. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Эҳтиёти шарт Ҳар эҳтимолга қарши; эҳтиётдан. Сайфий, эҳтиёти шарт дегандай, қўйнига беш-олти ғазал қистириб келган. — С. Сиёев, Ёруғлик