sft. 1. Oldindan ehtiyot choralari koʻrib, ehtiyot boʻlib, oldi-ketini oʻylab ish qiladigan, ehtiyotkorona ish tutadigan.
Ehtiyotkor odam,
Ha, Rustambek har ishda ehtiyotkor. — Hamza, Paranji sirlari
2. Tejab-tergab, ayab, rejasi bilan sarf qiladigan, isrofgarchilikka yoʻl qoʻymaydigan; tejamkor, rejali.
Ehtiyotkor bichiqchilar.