унд. с. 1. 1 Завқ-шавқни, қувончни, шодликни билдиради.
— Эҳ! — деб юборди Сангин ўз ўйидан ўзи завқланиб. — А. Мухтор, Туғилиш
Ям-яшил ўтов ичра ясаб бир ҳужра, Қўйсанг агар патефон. Эҳ роҳатижон. — Х. Салоҳ
2. Афсусланиш, ачиниш, ўкинч ёки пушаймонни билдиради.
Эҳ, бу дунёнинг иши-я! На хотин! На кулба! — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Эҳ, аттанг, орзулар учди ҳавога. — Я. Қурбон, Меҳрим ва қаҳрим