puchmoq

fl. 1. esk. kt. Chet, pastqam joy, ovloq; burchak.

Qishloqning qorongʻi puchmogʻi.

Axir, folklorchi boʻlish, qaysi bir puchmoqlarda koʻzdan pana yotgan xalq ijodining durdonalarini qidirib topish ularni yozib olib, kitob qilib chiqarish — eh-ha, igna bilan quduq qazishning ayni oʻzi-ku! — Saodat

Togʻlarning bu xil puchmoqlari unga begona edi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Atrof tumonat oppoq edi. Bu oqlik jamiki puchmoqlar-u xilvat goʻshalarga ham allanechuk gʻayritabiiy kuch orqali tarqalgan. — Sh. Boʻtayev, Qoʻrgʻonlangan oy

2. koʻchma Tag, tub; chuqur joy.

Yurak puchmogʻida qolgan kirlarni qalam bilan tozalov shoirning ishi. — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar

Yon-atrof qanchalik rutubatli, yaʼni qanchalik qora-quyuq ranglar bilan oʻralgan boʻlmasin, koʻnglingizga negadir iliqlik inadi, bundan ham koʻnglingiz yorishadi, ham shuuringizning xira tortgan puchmoqlarida nimadir gʻimirlaydi. — Gazetadan

1. awlaq, tasa jer

2. awıs. shuqır jer