Qidiruv

ot 1. Uy-joy, mol-mulk va shu kabilar qarashli boʻlgan shaxs; xoʻjayin, sohib.

Uy egasi. Bogʻning egasi.

Chiqasi kelsa, egasi sababchi boʻladi. — Maqol

Eshakka muguz bitsa, egasini suzadi. — Maqol

Itning feʼli egasiga maʼlum. — Maqol

Daftarni egasiga qaytarib yuborish kerak edi-da. — Yoshlik

Bolaning topilgani uy egalarininggina emas, qoʻshnilar, hammahallalarning ham quvonchiga aylandi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan

Mana shu mulkning egasi Oʻtar boboni bilarsiz? Shu zotning farzandiman. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Yurt, el kabi soʻzlar bilan qoʻllanib, shu soʻzlar anglatgan joyning boshqaruvchisi, boshligʻi maʼnosini bildiradi.

Otajon, sendirsan yurtning egasi — Ravshan

Shunda Chambilning ovini ovlab, Chambilning egasi boʻlib yurganda, Chambilning deparasida Turkman degan bir yurt bor edi. — Shirin bilan Shakar

3. Shaxs yoki narsada oʻzi birikib kelgan soʻz anglatgan narsaning bor, mavjud ekanini bildiradi; bor, mavjud.

Tilsiz boʻlib keldim dunyoga, Ammo tilga egaman endi. — Guldasta

Barcha qulayliklarga ega boʻlgan binolar qad rostladi. — Gazetadan

4. Mavhum tushunchalarni bildiruvchi ayrim soʻzlar bilan qoʻllanib, shaxs yoki narsaning shu soʻz anglatgan belgi, xususiyat kabiga molikligini bildiradi; molik.

Katta ahamiyatga ega. Yuksak fazilatlarga ega.

Yuksak texnologiya sifatlarga ega boʻlgan chigitni ekish ancha koʻpaytirildi. — Gazetadan

Otasining saltanat oldida katta hurmatga ega ekani Badianing qalbiga ham fidoyilik tuygʻularini solgan edi. — Mirmuhsin, Meʼmor

5. Narsani yuzaga keltirish, tayyorlash va shu kabilar jihatdan qarashliligini bildiradi.

— Yoʻq, — dedi Oʻzbek oyim, — osh egasi bilan shirin Ha, aytgandek, qudangiznikiga yuborgan kishingiz keldimi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

6. s. t. (faqat 1-shaxs egalik affiksi bilan) Tangri, xudo.

— Buni yaratgan egamning oʻzi biladi, — dedi oqsoqol. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Sizni egam soʻzga pichib qoʻygan ekan-da. — Oybek, Tanlangan asarlar

7. tlsh. Ikki tarkibli gaplarda fikrning kimga, nimaga qarashli ekanini anglatuvchi, belgisi kesim tomonidan aniqlanadigan bosh boʻlak.

adj — e ruschaравныйoʻzbekchateng

ot 1. Ot-ulov ustiga uriladigan va minib oʻtirish uchun moslangan abzal.

Ot egari,

Komil kumush uzangiga oyoq uchini qoʻyib, egarga minib oldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Turli mashinalarning odam oʻtiradigan joyi, oʻtirgʻichi.

Velosiped egari. Traktor egari.

ot Shudgor yerda ekin ekish uchun tortilgan uzun ariq.

sft. 1. Egasi bor, egallangan.

Egali yer.

Oʻgʻli borning egalidir qalʼasi. — Erali va Sherali

2. tlsh. Egali gap Egasi bor, egasi ifodalangan gap.

ot 1. Bir ota-onadan tugʻilgan qizlardan kattasi (kichigiga nisbatan; tarixan va baʼzi shevalarda oʻgʻil ukaga nisbatan ham qoʻllanadi).

Zaynab egachisi Xushruydan yetti yosh chamasi kichik edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Bobur Samarqandga ketishda oʻz onasi va egachisiga Oʻshdagi hujradan xabar olursizlar, deb tayinlab ketgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. Ayol kishining oʻzidan katta yoshdagi (shuningdek, hurmat yuzasidan kichik yoshdagi) ayolga murojaat shakli.

— Turib-turib, mana shu norasidalarning baxtiga sizga oʻxshash xudo yarlaqagan egachim borligidan quvonib ketaman, — dedi Zohida Mehrinisoga. — R. Fayziy, Hazrati inson

Halima uni tugʻishgan egachisiday issiq qabul qildi. — J. Abdullaxonov, Gulchehra