Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
sft. 1. Boʻliq, toʻla, gavdali.
Qirmizxon avvalgidan ham ochilib ketgan qoʻsha-qoʻsha uzukli qoʻllari durkun koʻksida qovushtirilgan. — N. Aminov, Qahqaha
Bozorqul Onabibini koʻz oldiga keltirdi u anordek tiqmachoq, durkungina, otash. — A. Muxtor, Asarlar
Hozirgi qoʻzilar durkun, terisi talabga javob beradi. — Gazetadan
2. Oʻsiq, oʻsib yetilgan.
Gʻoʻzalar koʻzni quvontiradigan darajada durkun edi. — E. Usmonov, Yolqin
Durkun oʻtlarni xush koʻruvchi togʻ echkilari yuqorilab ketishdi. — Yoshlik