fl. 1. Dukur-dukur ovoz chiqarmoq.
Shu dukurlash sekin-sekin oyoq tovushiga mubaddal boʻlib, Anvarning quloqlari tikkaydi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Koʻchadan esa ot tuyoqlarining sabrsiz dukurlashi eshitildi. — Fan va turmush
2. Tez urmoq, tepmoq, oʻynamoq (yurak haqida).
Darchaga yaqinlashganida, yuragi birdan dukurlab, eshik oldida toʻxtab qoldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.