Қидирув

от 1. Тутун, қурум, ис.

Порох дуди,

Мамажоннинг димоғига қорачироқ дуди гуп этиб урилди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Ёғ дуди осмонга кўкиш устундай кўтарилди. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари

Деворлари ва шипини қоп-қора дуд босган бу уйга қуёш нурлари кичик бир туйнукдан тушарди, холос. — Ж. Шарипов, Хоразм

2. кўчма Ғубор, доғ, асорат.

Кўзимда ғурбатнинг заҳарли дуди. — Ғ. Ғулом

Гулнорнинг кўнглини қоплаган ҳасрат дуди тарала бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Аслида суҳбатдан қолган дуд ҳали Элмуроднинг кўнглидан аримаганди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

3. кўчма Оҳ, нола; руҳий азоб.

Ҳожи холанинг дуди осмонда эди. — М. Исмоилий, Фарғона т.о.

Душмандан интиқом олиб, дудини димоғидан чиқарайлик. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

4. кўчма Аччиқ, жаҳд; ғазаб.

Мана шу ерда мингбошининг дуди осмонга чиқди. — М. Исмоилий, Фарғона т.о.

5. кўчма Илиқлик тафти.

Ҳут кирди, ер остига дуд кирди. — Мақол

от Оқ бўзнинг сийрак тўқилган тури.

Дуда пашшахона.

Бизда ҳам газламаларнинг турларига исм бор: бўз, дуда, қалами ва ҳоказолар. — А. Қаҳҳор, Сароб

от Тувалоқлар туркумига мансуб қуш.

от 1. кт. 1 айн. лаб.

[Гулнор] Ёʻлчининг кучли, эркак нафасини, дудоқларида унинг бўсасининг жонли оловини бир лаҳза сезди. — Ойбек, Танланган асарлар

Севишганлар қўли бир-бирига чирмашди. Дудоқларда бўса чақнади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Ярқираган ёноғингдан айланай, Гул баргидай дудоғингдан айланай. — Қўшиқлар

2. кўчма Оғиз; тил.

Шараф сизга, ёғар миллион дудоқдан кучли олқишлар. — Ғ, Ғулом

Алла айтган дудоқларда Она меҳри тошқин. Миртемир, — Асарлар

Keskin ses çıkaran ve işaret vermek için kullanılan araçҲУШТАК

сфт. Баъзи товушларни қийналиб талаффуз этувчи ёки тутилиб гапирувчи.

Дудуқ одам,

Дудуқ одамнинг гапириши қийин, аммо унинг гапини эшитиш ундан ҳам қийин. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Гўдаксиз ўтарман наҳот жаҳондан, Майли, чўтир, дудуқ — севардим жондан. — Миртемир, Асарлар