dudoq

ot 1. kt. 1 ayn. lab.

[Gulnor] Yoʻlchining kuchli, erkak nafasini, dudoqlarida uning boʻsasining jonli olovini bir lahza sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Sevishganlar qoʻli bir-biriga chirmashdi. Dudoqlarda boʻsa chaqnadi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Yarqiragan yonogʻingdan aylanay, Gul bargiday dudogʻingdan aylanay. — Qoʻshiqlar

2. koʻchma Ogʻiz; til.

Sharaf sizga, yogʻar million dudoqdan kuchli olqishlar. — Gʻ, Gʻulom

Alla aytgan dudoqlarda Ona mehri toshqin. Mirtemir, — Asarlar

n lip

dodaq, láb, erin