ot 1. Tutun, qurum, is.
Porox dudi,
Mamajonning dimogʻiga qorachiroq dudi gup etib urildi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Yogʻ dudi osmonga koʻkish ustunday koʻtarildi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari
Devorlari va shipini qop-qora dud bosgan bu uyga quyosh nurlari kichik bir tuynukdan tushardi, xolos. — J. Sharipov, Xorazm
2. koʻchma Gʻubor, dogʻ, asorat.
Koʻzimda gʻurbatning zaharli dudi. — Gʻ. Gʻulom
Gulnorning koʻnglini qoplagan hasrat dudi tarala boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Aslida suhbatdan qolgan dud hali Elmurodning koʻnglidan arimagandi. — Shuhrat, Shinelli yillar
3. koʻchma Oh, nola; ruhiy azob.
Hoji xolaning dudi osmonda edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.
Dushmandan intiqom olib, dudini dimogʻidan chiqaraylik. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
4. koʻchma Achchiq, jahd; gʻazab.
Mana shu yerda mingboshining dudi osmonga chiqdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.
5. koʻchma Iliqlik tafti.
Hut kirdi, yer ostiga dud kirdi. — Maqol