ot 1. ad. Nazm bilan yozilgan ulkan hikoya, qissa; poema.
Navoiyning Layli va Majnun dostoni.
Doston ustida jiddiy ishlay boshladim. — Shukrullo, Saylanma
Maktab darsliklarida uning Koʻkan batrak dostonini alohida dars qilib oʻqitishgan edi. S. — Ahmad, Ufq
Bir oʻlkaki, dunyoda biroq Bitilmagan dostondir bori. — A. Oripov, Yurtim shamoli
2. ad. Xalq qahramonlari haqida nazm va nasrda aytilgan epik asar.
Oʻzbek xalq dostonlari. Fozil Yoʻldoshning Atomish
dostoni.
3. koʻchma Kechmish voqealar; sarguzasht; dard-u hasrat.
Qoʻsh surnaylar uzoqlarning dostonini mungli-mungli chalib oʻtdilar. — Gʻ. Gʻulom, Soyalar
E, aka qoʻying, dostonimni ochmang — Hamza
Bugun zang kemirgan tigʻlar shuʼlasi, Asrlar dostoni bordir ularda. — A. Sher, Qadimgi kuy
4. Ogʻizdan ogʻizga oʻtib yurgan maʼlum, mashhur sarguzasht hikoyalar, gap-soʻzlar, taʼrif-tavsiflar.
El gʻamini bilgan elda doston. — Maqol
Kelinning suluvligi Margʻilonda maʼlum ekanmi? — Malum ekan, tillarda doston ekan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Toshkent tinchlik, doʻstlik, ham-korlik shahri sifatida tillarda doston. — Saodat
5. koʻchma Ovoz, xonish; sayrash.
Chaka-lakning allaqaysi burchagidan bulbulning dostoni — nagʻmayi hazori eshitildi. A. — Qodiriy, Gʻirvonlik Mallavoy
6. Doston (erkaklar ismi).
- Doston boʻlmoq El orasida gapirilmoq, kuylanmoq; ogʻizga tushmoq. Foziljon toʻyining taʼrifi baʼzi bir xil xotinlarga necha kungacha doston boʻldi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlarBashirjonning navbatdagi antiqa ishlari xalq ichida doston boʻlgan edi. — N. Aminov, QahqahaShaharga doston boʻlgan toʻy ham tugadi. — S. Ahmad, Saylanma