сфт. 1. Ҳамма вақт мавжуд бўлиб, узлуксиз давом этиб турадиган, муттасил.
Доимий ғамхўрлик.
Ёрмат бу ерда доимий яшамас эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Китоб — Жомийнинг яхши дўсти, ажралмас ҳамроҳи, мутолаа ва ижодиёт эса унинг доимий машғулоти эди. — Газетадан
2. Ўзаро, узлуксиз, ўзаро боғланган.
Сой билан шабада товуши қўшилиб, доимий бир куй ҳосил қилади. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Оғриқ эса доимий ва борган сари кучайиб борадиган бўлади. — Ҳ. Ҳакимов, Ўткир аппендицит
3. Абадий, мангу.
Доимий дўст.
Касалхона, меҳрибон ҳамшира Элмуроднинг эсида доимий сақланиб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи