Qidiruv

sft. 1. din. Doʻzaxga tushishga loyiq boʻlgan gunoh ishlar qilgan shaxs, doʻzaxga mahkum.

[Imom:] Ular xudoning qahr-gʻazabiga uchraydi, barchasi doʻzaxi, der ekan. — Nosirova, Men oʻzbek qiziman

2. koʻchma soʻk.qargʻ. Yomon, badfeʼl kishiga nisbatan qoʻllanadi.

Iye, yaxshi taniymiz u kishini. — Boʻlmasa, usta Bahrom oʻsha doʻzaxining bojasi boʻladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

ot 1. Diniy tasavvurga koʻra: oʻlgan, din talablarini bajarmagan gunohkor bandalar oxiratda abadiy azoblanadigan joy; jahannam.

Dilozorlarning hammasi doʻzaxga mahkumdir. — Hadisdan

Doʻzaxni zino qilgan, birovning haqini yegan gunohkor bandalarimga yaratganman. — A. Qahhor, Asarlar

2. koʻchma Kishini ortiq azob-uqubat va mushkul ahvolga soluvchi sharoit, muhit, holat.

Yaxshi roʻzgʻor — jannat, yomon roʻzgʻor— doʻzax. — Maqol

Bu gʻamxona koshona uning uchun doʻzax-ku! — K. Yashin, Hamza