ot 1. shv. 1 Gavdasi katta, yoʻgʻon, barvasta (odam haqida).
Doʻlvar yigit.
Dalalarni piyoda kezsangiz doʻlvar yigitlarni, lobar qizlarni koʻrasiz. — Gazetadan
2. Keng, toʻkis.
Doʻlvar koʻylak.
3. Sodda, goʻl.
Tilavovning ochiq qoʻl, doʻlvarligiga koʻp kishilar besh ketadi. — Gazetadan
Mening talqinimdagi Yaxshiboyev, yoshlik paytlarida oʻta joʻn, oʻta doʻlvar, oʻta yoqimtoy tuyulyapti. M. M. — Doʻst, Lolazor
Arslonqulning sof yuragini tabiiy aqlini ifodalovchi doʻlvar soʻzlarini koʻproq eshitgisi keldi. — Oybek, Navoiy