doʻlvar

ot 1. shv. 1 Gavdasi katta, yoʻgʻon, barvasta (odam haqida).

Doʻlvar yigit.

Dalalarni piyoda kezsangiz doʻlvar yigitlarni, lobar qizlarni koʻrasiz. — Gazetadan

2. Keng, toʻkis.

Doʻlvar koʻylak.

3. Sodda, goʻl.

Tilavovning ochiq qoʻl, doʻlvarligiga koʻp kishilar besh ketadi. — Gazetadan

Mening talqinimdagi Yaxshiboyev, yoshlik paytlarida oʻta joʻn, oʻta doʻlvar, oʻta yoqimtoy tuyulyapti. M. M. — Doʻst, Lolazor

Arslonqulning sof yuragini tabiiy aqlini ifodalovchi doʻlvar soʻzlarini koʻproq eshitgisi keldi. — Oybek, Navoiy