сфт. 1. Гўзал ёр, маъшуқа, севгили.
Ғуломжон тўймаган кўзлари билан дилдорига тикилиб: Хайр, яхши қолинг, — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Неча вақтдан бери ҳайрон бўлибман, Ажойиб дилдора дучор бўлибман. — Қўшиқлар
Ўйласам, гулчеҳра дилдоримга дилдор ўхшамас, Лоларанг рухсорига ҳар лоларухсор ўхшамас. — Ҳабибий, Девон
2. сфт. Дилни ўзига тортувчи, кўнгилга хуш ёқадиган; ёқимли, меҳрибон.
Мунчаҳам меҳмоннавоз-у дилкаш-у дилдор экан — Ҳабибий, Девон
Орзуманд кўнглимнинг шўх дилдори сен, Севги салтанатин шуълакори сен. — Миртемир, Асарлар
3. Дилдор (хотин-қизлар исми).