сфт. 1. ижоб. Гавдали, забардаст.
Ўн олти ёшга тўлганда, Раҳматулло давангирдай йигитга айланди. — Шарқ юлдузи
Эшик очилиб, чорпаҳилдан келган, давангирдай бир йигит кирди. — Фан ва турмуш
2. салб. Қомати беўхшов, қўпол; бесўнақай, суяги бузуқ.
Давангирдай йигит.
Кексагина бир одам елкасига давангирдай бир йигитни миндирибди. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
— Ханжарим қонга ташна, — деди белбоғига ойболта қистирган давангирдай бир одам ҳозир бўлиб. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Ашурбой ака ҳаддан ташқари дароз, сергўшт, суяклари бузуқ, давангирдай одам эди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон