Қидирув

сўтак Содда, гўл. Сўтак одам. — Кекиртагингни узиб ташлайман, сўтак! — деган дарғазаб овозлар эшитилади. Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

жароҳатли Ярадор, яраланган, шикаст еган. Ҳозир саройнинг айни дарғазаб чоғи — ҳазрат жароҳатли ётибдилар. Мирмуҳсин, Меъмор кўчма Алам ўтган, доғланган, озор

чарсилла Чарс этган овоз чиқармоқ. Пуфлашнинг зўри билан ўтин ниҳоят чарсиллаб ёна кетди. Ойбек, Қуёш қораймас кўчма Жаҳли чиқиб, дарғазаб бўлиб, одамни й

оқова Ҳовуз, экинзор каби жойларга бир томондан кириб, иккинчи томондан чиқиб кетадиган сув. Партов сув, чиқит, ифлос сув. У қўлини юваётиб, қувурга жилдираб оқаёт

ғилай Қараганда кўз қорачиқлари бир томонга ёʻналмайдиган, тўғрига қарай олмайдиган, кўз соққаси қийшиқ ўрнашган. Ғилай бола. Ғилай кўз. Бир кўзи ғилай. Ко

тутақ кам қўлл. Тутаб, ўт олиб қизимоқ. — Шошманг, бу дарди ҳарина оз-моз тутақсин! Пуф, пуф. Ўҳў, аҳ. Тутун жигаримни ҳам титиб юборди! — Бас., у ўтин ёнмайди,

Уч опа-сингил оталарининг золимлигидан қочиб, ҳар бири ўз ёʻлига равона бўлади. Кенжа қиз Иқбол айиқ билан турмуш қуриб, Айиқполвон исмли ўғил кўради.

Золим подшоҳнинг олтин чинори учун Булбулигўё қушини топишга чиққан кенжа шаҳзода саргузаштлари ҳақида ҳикоя қилинади. У ўзининг мардлиги ва садоқат

Бу эртакда кичик бир чумчуқнинг адолат излаб, золим подшоҳга қарши кураши тасвирланади. У ўзининг топқирлиги ва қатъияти билан подшоҳни мағлуб этади,

Бир подшо овга чиққанда ўзининг ақлли қуши билан бирга боради. Бир куни улар чўлда сув топишади, аммо қуш подшонинг сув ичишига ёʻл қўймайди.

Камбағал балиқчи чолнинг ўғли вазирнинг ҳийлалари туфайли подшоҳнинг қийин топшириқларини бажаришга мажбур бўлади. Унинг саргузаштлари давомида кутилм

Қўқон подшосининг қимматбаҳо пиёласи синиб қолади ва уни тузатишга ҳеч ким қодир бўлмайди. Фақатгина бир кал шогирд ўзининг ақл-заковати билан бу муаммо