sft. 1. Tez-tez kasal boʻlib turadigan, salga kasal boʻlaveradigan.
Komil baayni oydinda uyqusirab yuradigan dardchil odamday mavze ellikboshisining orqasidan bogʻini aylanib chiqdi. — M. Osim, Tilsiz guvoh
Otam qarib qoldi, onam dardchil qolganligini kim biladi? — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Koʻkargan taqdirda ham dardchil bola singari jonsiz va rangi sariq boʻladi. — H. Olimjon
2. Dard tortib zaiflashib qolgan, dardga chalingan.
Ne-ne umidlar bilan olingan yer, bolalari yosh va Anzirat xolaning oʻzi dardchil boʻlgani uchun, ekuvsiz qolib, qoʻriqqa qoʻshilib ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Joʻra dardchil, oriq, yuvosh bola edi. H. Tursunqulov, — Hayotim qissasi
3. koʻchma Qaygʻuli, gʻamli, mungli.
— Men boʻlsam otam tugul, onamni ham eslay ol-mayman, — uning ovozi dardchil qaltiradi. Sh. Xolmirzayev, Toʻlqinlar. Ahmad Xusain kuldi, keyin dardchil xoʻrsindi. — Oybek, Nur qidirib