ot 1. Narsa, buyumning mayin, yumshoq emasligi; qattiqlik; qoʻpollik.
Qoʻlning dagʻalligi. Bu mato dasturxon uchun dagʻallik qilsa kerak.
— Formaning [Hamdam forma]
qoʻli unga dagʻallik qilmasmikan? — dedi kulimsirab. — S. Ayniy, Qullar
2. Muomala, gap-soʻzning qoʻpolligi; qoʻrslik.
Nazar toʻsatdan dagʻallik bilan gap boshladi. — E. Usmonov, Yolqin
— Men odamlarga, xotin-xalajga qilayotgan dagʻalligingizni aytmay qoʻya qolay, — dedi Inobat. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
Joʻra qorovulni quchoqlaydi, unga dagʻallik qilgani uchun uzr soʻraydi. — Yu. Shomansur, Qora marvarid
3. Qoʻpollik bilan qilingan xatti-harakat.
Nari-beri koʻz yugurtirgach, xotiniga baqrayib qoladi, soʻng Munisxonning bilagini changallaganicha, dagʻallik bilan uyi tomon sudraydi. — Guldasta
Oysuluvxonning dagʻalligi Suvonjonga qattiq tegdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Yosh xodimdan bunday dagʻallik kutmagan Tolib aka tutaqib ketdi. — F. Musajonov, Himmat