от 1. Ҳаддан ташқари тантана, ларзага келтирувчи, ваҳимага соладиган хатти-ҳаракат, шов-шув.
Илгарилашган сари базмнинг бутун дабдабаси аниқроқ сезилиб, Ёрматни безовта қила бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Подшо дабдаба билан бозорга борибди. — Зумрад ва Қиммат
2. Манманлик, ғурур билан тўлиб тошган хатти-ҳаракат; қуруқ ваҳима.
Ҳусайн Бойқаро қадамларини тетик босиб, дабдаба билан чодирдан чиқди. — Ойбек, Навоий
Бир танноз қиз зўр дабдаба билан идорага кириб келди. — Муштум
Дадабойнинг баланд бўлиб дабдабаси, Охир чиқди дабдабасин дабдаласи. — Т. Ёʻлдош, Аттанг
3. Ҳаддан ортиқ улуғворлик, ҳашамат; савлат, маҳобат.
Улуғбек мадрасасининг дабдабаси Регистонга бошқача тус бериб турибди.
Қачонлардир дабдаба билан қурилган икки табақали нақшинкор дарвозадан ичкарига киришди. — Ёшлик
унинг [Шайбонийхоннинг] салласига қадалган дуру гавҳарлар, тўнига тикилган олтину марваридлар дабдаба билан ялтираб кўзга ташланади. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
- Дабдаба сурмоқ Давр-даврон сурмоқ, шаън-шавкат билан ҳаёт кечирмоқ. У ҳам хонлик қилиб, подшоҳлик дабдабасини суриб неча ой, неча йилдан кейин ўлиб кетди. — Муродхон