«чолда» бўйича 52 та натижа: Изоҳли
от Қари эр киши; қария; кекса, мўйсафид.
Нуроний чол. Донишманд чол.
Гўё ажин кетди қари бетидан, Яшаргандек бўлди, тетикланди чол. — Ҳ. Олимжон
Бояги ёғоч ва бордонлар орқасидан олтмиш ёшлардаги бир чол арава миниб чиқди. — А. Қаҳҳор, Қўш-чинор чироқлари
тақл. с. Нарсаларнинг сувга урилиши, бўса олиш ва шу кабилар ҳаракатлардан ҳосил бўладиган товушларни билдиради.
Ҳовузда кичик балиқча чўлп сакраб, кумуш биқинини кўрсатди-да, сув юзида ҳалқачалар қолдириб кетди. — С. Нуров, Нарвон
Марат қизнинг
улоғининг остгинасидан чўлп этиб ўпиб қўйди. Ж. Абдуллахонов, — Хонадон
от 1. Мусиқа асбоби.
Ўзбек халқ чолғулари. Чолғу асбоби.
Танловда халқ чолғу асбоблари ҳам тўлиқ қамраб олинган. — Газетадан
Машшоқлар чолғуларини қўлга олдилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. Мусиқа асбобларида ижро этилган куй, оҳанг; мусиқа.
Унинг асл исми — Наби. Ўзининг ашуласи, чолғуси ва қизиқчилиги билан суҳбатларни гуллатгани учун маҳалладаги улфатлари уни “гул“ — Набигул деб атаганлар. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
сфт. шв. Кичик чўпон, чўпоннинг ёрдамчиси.
Ойчинор балоғатга етгач, уни Холиёрнинг чўлиғи севиб қолади. — Фан ва турмуш
Холбўта ўзим ана шу чўпонга чўлиқ бўлсам деб ўйларди. — Ёшлик
сфт. 1. Оёғи майиб; оқсоқ.
Чўлоқ киши. Чўлоқ қуш. Чўлоқ бўлсанг ҳам, нўноқ бўлма.
Ибройим чўлоқнинг сўзларидан сўнг узунқулоқ маҳобатлар урчигани муқаррар. — М. М. Дўст, Лолазор. Жувоннинг эри
Чўлоқ бўлса, девор ошиб, ўғирлик қилиб бўлмагандир. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси
2. Қўли ёки оёғи ёʻқ; ногирон, инвалид.
Қўли чўлоқ одам.
3. с. т. Оёғи синиқ, синган (стол, стул ва шу кабилар ҳақида).
Чўлоқ стул.
от 1. Аёлларнинг сочга тақиладиган ёки кўкракка тушириб юриладиган, кумуш ёки олтиндан ясалган зийнат буюми.
Шол рўмол ўраган кад-худо оналарнинг елкасида кумуш чўлпи жиринглайди. — С. Сиёев, Аваз
Сора кампирнинг сочи учидаги чўлпилари шиқирлаб, юқорига кўтарилди. — Ёшлик
кекса киши бир жуфт кумуш чўлпи билан тиллақош ўтказиб, эвазига ярим халтагина ун олди. — С. Анорбоев, Сайли.
2. шв. Човлисимон саватча.
Лаққа балиқлар шу қадар кўпки, чўлпи сувга тиқилса бас, тўлиб чиқаверади. — Э. Самандар, Танфи қудуғи
Уч ўғил ва бир қизи бор отанинг кўзлари ожиз бўлиб қолади. Қиз отасининг кўзини очиш учун дори излаб, кўплаб қийинчиликларни енгиб ўтади ва охир-оқ
Бу эртакда шаҳзода ўз севгилисининг "аттанг"ни топиб келиш шартини бажариш учун саргузаштларга дуч келади. У тушида кўрган чолнинг армонини рўёбга
Уч опа-сингил оталарининг золимлигидан қочиб, ҳар бири ўз ёʻлига равона бўлади. Кенжа қиз Иқбол айиқ билан турмуш қуриб, Айиқполвон исмли ўғил кўради.
Ушбу эртакда бир доно қизнинг ақл-заковати ва топқирлиги подшоҳнинг мураккаб саволларига жавоб беришда намоён бўлади. Қиз ўзининг зукколиги билан подшоҳн
Бу эртакда ҳунарманд дўстлар ўртасидаги рақобат ва муҳаббат ҳикоя қилинади. Тикувчи ўз маҳорати туфайли маликага уйланиб, подшоҳликка эришади.
Ушбу эртакда ўгай она зулмидан қочган шаҳзода Эркажоннинг саргузаштлари, унинг жасорати ва садоқатли тойининг ёрдами билан бахтга эришиши ҳикоя қилинад
