чўлоқ
choʻloqчўлоқ
сфт. 1. Оёғи майиб; оқсоқ.
Чўлоқ киши. Чўлоқ қуш. Чўлоқ бўлсанг ҳам, нўноқ бўлма.
Ибройим чўлоқнинг сўзларидан сўнг узунқулоқ маҳобатлар урчигани муқаррар. — М. М. Дўст, Лолазор. Жувоннинг эри
Чўлоқ бўлса, девор ошиб, ўғирлик қилиб бўлмагандир. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси
2. Қўли ёки оёғи ёʻқ; ногирон, инвалид.
Қўли чўлоқ одам.
3. с. т. Оёғи синиқ, синган (стол, стул ва шу кабилар ҳақида).
Чўлоқ стул.
- Чўлоқ кетмон Дастаси калта ёки синган кетмон.