Поиск

fl. Choʻqimoq feʼlining birgalik nisbati.

ot ayn. Chogʻ I.

fl. 1. Tumshuq bilan ilib olib yemoq.

Joʻjalar don choʻqishmoqda. Mulla bilganini oʻqir, Tovuq koʻrganini choʻqir. — Maqol

Patnisda toʻrtta kulcha, ikki bosh qizil chillaki va qush choʻqigan qandaydir bir bosh uzum bor edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Tumshuq bilan zarb bermoq (qush va parrandalarga nisbatan).

Qargʻa qargʻaning koʻzini choʻqimaydi. — Maqol

Burgut jon-holatda unga [latta-puttalar bogʻlangan xodaga] tashlanib, tirnoqlari bilan changallab choʻqirdi. Bu — dastlabki ov — mashq edi, albatta. — Yoshlik

3. koʻchma Qoʻl uchi bilan chimdib, ozgina yemoq, yeb koʻrmoq, tatimoq.

[Hoji va Hasanali] Soʻzlashmasdangina, lagandan birmuncha choʻqigan boʻldilar-da, qoʻl artdilar. A. Qodiriy, — Oʻtgan kunlar

4. koʻchma s. t. Baland kelib, zoʻr chiqmoq; qattiq koyimoq, urishmoq.

Oralarida zoʻr-zoʻr advokatlarni choʻqib tashlaydigan rahbarlari bor emish. — Oybek,Ulugʻ yoʻl

ot numerativ s. Sonlar bilan birga qoʻllanib, asosan ovqatning barmoqlar uchi bilan siqib olingan miqdorini bildiradi.

Bir-ikki choʻqim osh.

Sevargul xushlar-xushlamas tovoqchaga bir kapgir osh suzdi, soʻng oshdan bir choʻqim ogʻziga soldi. — N. Qilichev, Chigʻiriq

ot 1. Togʻning eng baland, yuksak joyi.

Hisor choʻqqilari oqarib, shahar, qishloqlarga yaqinlashib kelganday tuyuldi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Asriy choʻqqilar quyoshda yaltirar va sukut saqlar, uning toʻshidagi qorlar koʻzni qamashtirardi. — Saodat

2. Tik narsalarning eng yuqori qismi.

Teleradiominoralar choʻqqisi.

Navqiron bir terakning choʻqqisida oshyon, Kech kuz tongotarin salom bilan olqishar. — Gʻ. Gʻulom

3. koʻchma Erishilgan yoki erishilishi mumkin boʻlgan eng yuksak daraja, pogʻona, koʻrsatkich; oliy nuqta.

Kamolot choʻqqisi. Baxt choʻqqisi.

Fidokorona mehnatsiz ilm choʻqqilarini egallab boʻlmaydi. — Gazetadan

Shafqatsiz dunyoda sheʼriyat gʻolibligini sezish, uning beqiyos qudratini his etishning oʻzi kishi kayfiyatini yuksak choʻqqiga koʻtarib, dunyoni inson koʻziga chaman qilib koʻrsatadi. — OʻTA

ot 1. Toʻqmoq shaklidagi qadimiy urush quroli; gurzi, shashpar.

Asroraning miyasiga birov choʻqmor bilan urganday boʻldi. — Yoshlik

boʻshroq joyga oʻtgan yigitchaning xuddi orqasida, devorga tirkalib turgan uzun, ogʻir choʻqmorga uning [Gʻoziddinning] koʻzi tushdi. — O. Muxtor, Egilgan bosh

2. Tosh kesadigan, parchalaydigan ogʻir toʻqmoq.

Farhod, qoʻlida tesha va choʻqmori bilan katta-katta togʻ toshlarini qoʻporib, Sirni boʻgʻa boshladi. — I. Jabborov, Koʻhna xarobalar siri