Qidiruv

fl. 1. Tumshuq bilan ilib olib yemoq.

Joʻjalar don choʻqishmoqda. Mulla bilganini oʻqir, Tovuq koʻrganini choʻqir. — Maqol

Patnisda toʻrtta kulcha, ikki bosh qizil chillaki va qush choʻqigan qandaydir bir bosh uzum bor edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Tumshuq bilan zarb bermoq (qush va parrandalarga nisbatan).

Qargʻa qargʻaning koʻzini choʻqimaydi. — Maqol

Burgut jon-holatda unga [latta-puttalar bogʻlangan xodaga] tashlanib, tirnoqlari bilan changallab choʻqirdi. Bu — dastlabki ov — mashq edi, albatta. — Yoshlik

3. koʻchma Qoʻl uchi bilan chimdib, ozgina yemoq, yeb koʻrmoq, tatimoq.

[Hoji va Hasanali] Soʻzlashmasdangina, lagandan birmuncha choʻqigan boʻldilar-da, qoʻl artdilar. A. Qodiriy, — Oʻtgan kunlar

4. koʻchma s. t. Baland kelib, zoʻr chiqmoq; qattiq koyimoq, urishmoq.

Oralarida zoʻr-zoʻr advokatlarni choʻqib tashlaydigan rahbarlari bor emish. — Oybek,Ulugʻ yoʻl

ot numerativ s. Sonlar bilan birga qoʻllanib, asosan ovqatning barmoqlar uchi bilan siqib olingan miqdorini bildiradi.

Bir-ikki choʻqim osh.

Sevargul xushlar-xushlamas tovoqchaga bir kapgir osh suzdi, soʻng oshdan bir choʻqim ogʻziga soldi. — N. Qilichev, Chigʻiriq

fl. 1. din. Qoʻl uchini peshonasiga va ikki yelkasiga keltirib ibodat qilmoq, xudoga sigʻinmoq (xristianlarda); xristian diniga kirmoq.

— Ha, Abjal, choʻqindingmi, shapkani qanchaga olding?! — dedim. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

2. Umuman, ibodat, sajda qilmoq, sigʻinmoq, topinmoq.

Butga choʻqinmoq. Olovga choʻqinmoq.

Barimiz oʻz tilimizda choʻqinib bordik, Maskovdan to Berlingacha soʻkinib bordik. — M. Yusuf.

3. koʻchma salb. Qullarcha sajda qilmoq, sigʻinmoq, topinmoq.

Pulga choʻqinadigan odam.

fl. Choʻqimoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Hadeb choʻqiyvermoq, dam-badam toʻxtovsiz choʻqimoq, toʻxtovsiz choʻqib yemoq.

Joʻjalar choʻqilab don yemoqda. Qizilishton choʻqilab daraxt teshmoqda.

2. koʻchma Hadeb urishavermoq, boʻlar-boʻlmasga koyiyvermoq; har yondan tinmay tanbeh bermoq; talamoq.

Kollektiv oʻrtaga olib izza qildi, boʻlmadi. Keyin koʻpchilik uni choʻqilab, kavushini toʻgʻrilab qoʻydi. — H. Nazir, «Oʻtlar tutashganda»

3. ayn. Choʻqimoq 3. Ovqatdan bir-ikki choʻqiladi.