«чўқим» бўйича 4 та натижа
от нумератив с. Сонлар билан бирга қўлланиб, асосан овқатнинг бармоқлар учи билан сиқиб олинган миқдорини билдиради.
Бир-икки чўқим ош.
Севаргул хушлар-хушламас товоқчага бир капгир ош сузди, сўнг ошдан бир чўқим оғзига солди. — Н. Қиличев, Чиғириқ
фл. 1. Тумшуқ билан илиб олиб емоқ.
Жўжалар дон чўқишмоқда. Мулла билганини ўқир, Товуқ кўрганини чўқир. — Мақол
Патнисда тўртта кулча, икки бош қизил чиллаки ва қуш чўқиган қандайдир бир бош узум бор эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Тумшуқ билан зарб бермоқ (қуш ва паррандаларга нисбатан).
Қарға қарғанинг кўзини чўқимайди. — Мақол
Бургут жон-ҳолатда унга [латта-путталар боғланган ходага] ташланиб, тирноқлари билан чангаллаб чўқирди. Бу — дастлабки ов — машқ эди, албатта. — Ёшлик
3. кўчма Қўл учи билан чимдиб, озгина емоқ, еб кўрмоқ, татимоқ.
[Ҳожи ва Ҳасанали] Сўзлашмасдангина, лагандан бирмунча чўқиган бўлдилар-да, қўл артдилар. А. Қодирий, — Ўтган кунлар
4. кўчма с. т. Баланд келиб, зўр чиқмоқ; қаттиқ койимоқ, уришмоқ.
Ораларида зўр-зўр адвокатларни чўқиб ташлайдиган раҳбарлари бор эмиш. — Ойбек,Улуғ ёʻл
посл.ирон. не поклевав стал вороной, не учившись стал муллой.
погов. ≈ ворон ворону глаз не выклюет.
