fl. 1. Suyuqlikka, suvga yoki yumshoq narsaga botmoq, choʻkmoq, koʻmilmoq.
Suvga choʻmmoq.
Saodat ich koʻylagiga bir oz atir sepib olgach, oq choyshablar orasiga kirib, paryostiqqa choʻmdi. — I. Rahim, Ixlos
Bir kun tomchi boʻlib, abadiyat Dengiziga choʻmib ketaman. — Uygʻun
2. koʻchma Berilmoq, koʻmilmoq, botmoq.
Xayolga choʻmmoq.
Munchoq koʻzlaringni tikib turarding, Choʻmsam xayollarga goho, kakligim. — A. Oripov
Xayolga choʻmgan kishiga oldidagi haqiqatdan yiroqlarda boʻlgan xayoliy hur-gʻilmonlar ortiqcha lazzatlikdir. — A. Qodiriy, Kichik asarlar
3. Yuzaga kelmoq; qaror topmoq; choʻkmoq.
Yodgor jiddiy sukunat choʻmgan zalga qarab qoʻydi. — Oʻ.Hoshimov, Qalbingga quloq sol
4. koʻchma Koʻmilmoq, qoplanmoq.
Qiygʻos gulga choʻmar har bitta ogʻoch. — Saodat
Abror oy nurlariga choʻmgan sahrodan qaytayotib, oʻzini xuddi oy sathida ketayotgan odamdek his etdi. — O. Muxtor, Egilgan bosh