фл. 1. Суюқликка, сувга ёки юмшоқ нарсага ботмоқ, чўкмоқ, кўмилмоқ.
Сувга чўммоқ.
Саодат ич кўйлагига бир оз атир сепиб олгач, оқ чойшаблар орасига кириб, парёстиққа чўмди. — И. Раҳим, Ихлос
Бир кун томчи бўлиб, абадият Денгизига чўмиб кетаман. — Уйғун
2. кўчма Берилмоқ, кўмилмоқ, ботмоқ.
Хаёлга чўммоқ.
Мунчоқ кўзларингни тикиб турардинг, Чўмсам хаёлларга гоҳо, каклигим. — А. Орипов
Хаёлга чўмган кишига олдидаги ҳақиқатдан йироқларда бўлган хаёлий ҳур-ғилмонлар ортиқча лаззатликдир. — А. Қодирий, Кичик асарлар
3. Юзага келмоқ; қарор топмоқ; чўкмоқ.
Ёдгор жиддий сукунат чўмган залга қараб қўйди. — Ў.Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
4. кўчма Кўмилмоқ, қопланмоқ.
Қийғос гулга чўмар ҳар битта оғоч. — Саодат
Аброр ой нурларига чўмган саҳродан қайтаётиб, ўзини худди ой сатҳида кетаётган одамдек ҳис этди. — О. Мухтор, Эгилган бош