Қидирув

сфт. 1. Чўл-адирларда ўсадиган баланд, бошоқли, ем-хашакбоп ўсимлик; чаловнинг бир тури.

Сиз гаплашиб ўтирганда, чий орасидан қараб турдим. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади.

2. Қамишдан ёки савағич поясидан ип, сим билан қаторлаб боғлаб тўқилган қурилиш материали.

Чий билан ўралган ҳовли. Чий билан тўсмоқ. Чий девор.

Чий тутилган кўчма яслида қарқуноқ болаларининг қиғ-қиғлашига ўхшаб чақалоқлар йиғиси эшитилмоқда. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

от Тоғли ерларда ўсадиган ёввойи олча ва унинг меваси.

Тошкентларга посилкалар солайин, Ёр емакка чия, олма олайин. — Қўшиқлар

Ғир-ғир шамол эсади, қорақанд, чияларнинг ёқимли иси анқийди. — С. Муродбеков, Ёвшаниси

от с.т. Оёқ, туёқ изи; из, ёʻл.

Отга солди арпа билан ийирни, Қор ёққанда, карвон солар чийирни. — Алпомиш

1. погов. скорпион

2. перен. злоязычный человек

тақл. с. Жўжаларнинг ёки баъзи қушларнинг чийиллашидан чиқадиган овозни ифодалайди.

тақл. с. Жўжа, сичқон ва шу кабиларнинг овозига ўхшаш ингичка, ўткир ёқимсиз овозни билдиради.

Чий-чий қилмоқ.