fl.
1.
Chirq-chirq ovoz chiqarmoq.
Gʻor oldidan oʻtib ketayotsam, bir gala chumchuq chirqillab yotipti. — A. Koʻchimov, Halqa
Tik jarga in qurib, chirqillashib yotgan ming xil qushlarning uni oʻchib, oʻzi gurra koʻtarildi. — M. Mansurov, Yombi
2.
Qattiq qichqirib, chinqirib yigʻlamoq (yosh bola haqida).
— Mana senga tepish! — Karim qoʻlidagi dumaloqlangan qorni kuchining boricha otdi. Saida yuzini changallaganicha chirqillab qoldi. — Yoshlik
3.
koʻchma
Zorlanib, iltijo qilib yoki kuyinib gapirmoq.
— Yaxshi koʻrasan deb, atay manti qilayotgan edim. Bir oz shoshma, yeb ket, — deb chirqillaganicha qoldi ona. — M. Alaviya, Sevinchlarim
Oradan ozgina vaqt oʻtgach Joʻravoyning oʻzi va unga hamdardlikda chirqillab, odamlarni yordamga chaqirayotgan bir xotin qoldi, xolos. — Yoshlik
4.
koʻchma
Moddiy muhtoj, och holatda boʻlmoq; qaram boʻlmoq.
Uyimda sakkizta bola chirqillab turipti, qanday boqaman ularni? — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar
- Arvohi (yoki ruhi) chirqillamoq Arvohi bezovta yoki norozi boʻlmoq.
Tushiga rahmatli Binoqul kiribdi: qoʻllarini fotihaga ochib turgan emish. Arvohi chirqillab yuribdimikan? deya ezildi Hofiz Koʻykiy. — YoshlikShoʻrlik Adolatimning ruhi chirqillab yotgandir mening bu ishimdan?! — O. Muxtor, Egilgan bosh
