ot 1. Goʻzallik; husn, koʻrk.
Muhabbat chiroy tanlamas, uyqu — oʻrin. — Maqol
Acpop, qirqqa borgan boʻlsa-da, chiroyini, tarovatini yoʻqotmagan bu ayolning kipriklari uzun koʻzlariga qarashga botinmay, yerga boqqancha, “ha, koʻrdim“, dedi. Yoshlik
2. Koʻzga yoqadigan koʻrinish, koʻrkamlik, koʻrk, qiyofa.
Shahar chiroyi.
Bino tayyor boʻlgandan keyin unga chiroy berish, nafislik bilan ichiyu tashiga koʻrk bagʻishlash — sanat. — Saodat
Chol koʻzida oʻzgarar har on Qishlogʻining chiroyi, tusi. — H. Olimjon
- Chiroyi ochilmoq Kayfiyati yaxshilanmoq. Muhsina xonimning chiroyi ochildi: erini bunday jahldoru choʻrtkesar holda koʻrish unga yoqardi. M. M. — Doʻst, LolazorOqsoqolning chiroyi ochilib, Barakalla, oqil yigit ekansan, deganday miyigʻida kulumsirabdi. — M. Mansurov, Yombi