сфт. 1. 1 Ҳақиқий ҳол, иш, гап, ҳодиса ва шу кабилар; рост, тўғри.
Отамнинг ёʻқдир тайини, Мен айтай гапнинг чинини. — Нурали
Шу онда хавотири чинга айланди. — Шарқ юлдузи
2. сфт. Ҳақиқий, ҳаққоний, чинакам.
Чин ваъда. Чин сўз — мўътабар, Яхши сўз — мухтасар. — Мақол
3. Асл, ҳақиқий, чинакам.
Оҳ, ширин ҳаёт, чин ёʻлдош ҳар бир жиҳатдан комил, фозил инсон бўлса — Ҳамза, Танланган асарлар
4. Астойдил, самимий. У
бу аёлнинг, тили аччиқ бўлишига қарамай, чин дилдан орттириб берган пулларини сира унутгани ёʻқ эди. — Ёшлик
чин маъноси билан одам,
Хуллас, чин маъноси билан серҳосил қишлоқ. — Ҳ. Ғулом, Машъал
- Чини билан Ҳазилсиз, ростдан, ҳақиқатан, дарҳақиқат. Чини билан ҳам Ҳожининг тусидаги бояги ҳасрат ва қайғу аломатлари ёʻқолиб, уларнинг жойини шарқ оталиги вазияти олди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар