sft. 1. Qiyinchilik, ogʻriq, dard, alam va shu kabilarga chidaydigan; toqatli, toʻzimli, bardoshli.
Chidamli ayol. Chidamli er lochin tutar. — Maqol
Demak, Feruza chidamli boʻla olmagan shaharlik yosh agronom yigit oʻrniga kelibdi. — H. Gʻulom, Feruza
2. Turli ogʻir tabiiy sharoitlarda yashay oladigan.
uzun tolali va har qanday kasalliklarga chidamli, ayniqsa, viltga chidamli navlar yaratish ishi oqsayapti. — Mirmuhsin, Umid
3. Uzoq xizmat qiladigan, chidaydigan; pishiq, puxta, mustahkam.
Chidamli poyabzal.
— Men hayronmanki, — dedi soʻzga chiqqan xoʻjalik mudiri, — xalq silliq va chidamli surp, chit va satinlarni olmay, qoʻ-pol va dagʻal boʻz va qalami orqasidan yuguradi. — S. Ayniy, Qullar
4. Turli sharoitlarda (oʻt, suv va shu kabilar taʼsirida) oʻz xususiyatlarini yoʻqotmaydigan.
Oʻtga chidamli gʻisht.