sft. Narsalarning, joyning oʻrta qismiga, markaziga nisbatan eng cheti, chetki tomoni; yon, yoqa, qirgʻoq, chet.
Ayvonning chekkasi. Yoʻlning chekkasi. Chekkadagi odam
Yoʻlning chekkasida qator teraklar saf tortgan. — Gazetadan
- Bir chekkadan 1. Biror tomondan, bir chetdan. Bir chekkadan kimningdir ovozi eshitildi;Non yasab boʻlguncha, tandir qizidi. Keyin bir chekkadan yopdim. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Bir chekkasi 1. Bir cheti, tomoni. tip-tiniq osmonning bir chekkasida boʻzargan oy xomush osilib qolgan edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solHakimboyvachcha uchun Yoʻlchi sinalgan, azamat bir malay va, bir chekkasi, qarindosh edi ham. — Oybek, Tanlangan asarlar