Qidiruv

1. 1 Davomli narsa yoki hodisalarning eng soʻnggi chegarasi, oxiri, nihoyasi, poyoni

Yoʻlning cheki. Cheki yoʻq dasht. Chek nuqta. Chek yoʻl

Oʻz yerining cheklariga bosib tikan — Gʻ. Gʻulom

2. koʻchma 2 Yoʻl qoʻyilishi mumkin boʻlgan chegara; meʼyor. ■■

Har narsaning cheki bor. Chekdan chiqmoq. Donolikning cheki yoʻq — Maqol

Qurollanishga tezroq chek qoʻyish lozim — Gazetadan

U dahshatli xayollarga chek qoʻyib, darhol institutga otlana boshladi — Gazetadan

fl. Chekinmoq feʼlining harakat nomi

Nihoyat, yarim kechaga borganda, dushman tamom holdan toyib, chekinishga majbur boʻldi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

ot Bir marta chekiladigan, bir chekishga yetarli, bir chekishli.

Bir chekim nos.

Turdiboy undan bir chekim nos olib, chekmoqchi boʻlib, burnining yaqiniga keltirib, Elmurodga tikildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

sft. Narsalarning, joyning oʻrta qismiga, markaziga nisbatan eng cheti, chetki tomoni; yon, yoqa, qirgʻoq, chet.

Ayvonning chekkasi. Yoʻlning chekkasi. Chekkadagi odam

Yoʻlning chekkasida qator teraklar saf tortgan. — Gazetadan

sft. 1. Cheki, oxiri, poyoni boʻlgan.

Chekli fazo. Chekli miqdor (mat).

2. Cheklab qoʻyilgan, oʻlchovli, hisobli.

Chekli vaqt. Chekli mablagʻ.