Қидирув

фл. 1. Ювилган нарсани тоза сувга ботириб ёки устидан тоза сув қуйиб, чайқаб тоза қилмоқ.

Болакай дарров чойнакни ариқчада чая бошлади. — Р. Файзий, Асад либоси

2. Ювмоқ.

[Яхшибоев] Шошилмай ванна-хонага кириб, юз-қўлини чайиб, артиниб, шундан кейингина ичкарига ўтди. — М. М. Дўст, Лолазор

3. Пок, тоза тутиш ёки даволаш учун сув ёки бирор доривор суюқлик билан ювмоқ; чайқамоқ.

Оғиз чаймоқ. Томоқни сода билан чаймоқ.

Садаф каби оқ тишларини бир-икки чайди-да, ариқ бўйини ва унинг сувларини ташлаб кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Ҳўл, нам қилмоқ (ёғин-сочин, шудринг ҳақида).

Кечагина ёққан жала ўт-ўланлар билан гиёҳларни чайиб ўтибди. — Н. Фозилов, Дийдор.

Шудринг чайган ёлғизоёқ ёʻлдан юқорига унсиз юришди. — Ёшлик

1. Çaygillerden bir ağaççık.ЧОЙ

2. Dereden büyük, ırmaktan küçük akar su.АНҲОР

сфт. 1. Толалари маҳкам бириккан, ёрилиши, ишланиши қийин (ёғоч-тахта, ўтин ҳақида). ◆У

чайир тўнкалар ёриладиган ўткир болтани олиб отхона томонга шахдам юриб кетди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Бақувват, пишиқ.

Умар озғин, чиллакдек бўлса ҳам, жуда чайир. — С. Аҳмад, Сайланма

Мансур. унинг [Гавҳарнинг] нозик, аммо чайир қўлини маҳкам қисди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

от Чайка, балиқчи (қуш);

Денгиз чайкаси.

от Шох-шабба, қамиш ва шу кабилардан одатда полиз экинлари тепасига вақтинча қурилган уйча; капа.

Адирнинг қоқ ўртасига тоғам қамиш, шохлардан чайла қуриб олган эди. — Шарқ юлдузи

от 1. зоол. Ўргимчаксимонлар синфига мансуб бўлган бўғимоёклилар туркумига кирувчи заҳарли ҳашарот.

Ривоятларга Караганда, чаён ўзининг вижир-вижир болаларини ўз елкасида олиб юрармиш. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

2. кўчма Тили аччиқ, бамисоли чаёндек чақувчи, газанда (одам ҳақида).

[Султонали:] Бу калтакесак ютган чаённинг юрагида сизга қарши катта адоват бор. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён