Қидирув

от 1. эск. айн. Чоғир.

Эл қонидан ичишар чағир, Бари бирдай ўғри, муттаҳам. — Миртемир

2. Ола-була, кулранг.

Баширжон чағир кўзли шофёрга зимдан қараб-қараб қўяр эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Севаргул жилмайибгина онасининг чағир кўзларига тикиларкан, беихтиёр кўнглидан шу фикр ўтди. — Н. Қиличев, Чиғириқ

Birinin gelmesini kendisine yüksek sesle söylemek, seslenmek.ЧАҚИРМОҚ

фл. Чағ-чуғ овоз чиқармоқ, чуғурлашмоқ (зағча, қарға каби қушлар ҳақида).

от Ўрдаклар кенжа оиласига мансуб бир турли ёввойи ўрдак.

фл. Чағирламоқ феълининг орттирма нисбати.

тақл. с. 1. Қушларнинг баравар сайрашидан, чуғурлашидан чиқадиган бетартиб овозни билдиради.

Аллақаердан учиб келган қушларнинг чағир-чуғур сайрашигина эшитилади. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз

2. кўчма Бетартиб, бақириб-чақириб сўзлашиш, олағовур суҳбат.

[Бой:] Ҳой, ичкари кир, чағир-чуғурдан қулоғим битди. — Ойбек, Танланган асарлар

Уларнинг чағир-чуғур аралаш қаҳқаҳалари ҳовлини янгратди. — Ойбек, Танланган асарлар