qiy-chuv

ot 1. Tartibsiz qattiq ovozlar, baqiriq-chaqiriqlar; chuvvos.

Qiy-chuv, chagʻir-chugʻur quloqni kar qiladi. Qizdirilgan chirmandalar havoni yangratadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Onaxon qiy-chuv qilib, suv sachratib oʻynayotgan bolalarga yana qaradi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Qarsak ustiga qarsak boʻldi, qiy-chuv koʻtarildi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Tartibsiz yigʻi-sigʻi ovozlari; uvvos.

Ayollarning aza tutgandagi qiy-chuvi, bola tuqqandagi figʻonlari eshitilib turadigan pastak uylar kambagʻal-qashshoqlarning boshpanalari edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Atrofni qiy-chuv, gʻala-gʻovur bosdi. — S. Siyoyev, Avaz

Tartibsiz qattiq ovozlar, baqiriq-chaqiriqlar.GÜRÜLTÜ, HAY HUY

n noise, shout, tumult, hubbub

Geschrei n, Aufschrei m