Қидирув

от 1. Бузуқилик, ғаламислик, орага рахна солиш; ярамас хатти-ҳаракат.

Бутун фисқ-у фасодларингни, қилган бузуқчилик, порахўрлик, ноҳақ қон тўкканликларингни айтиб дод соламан. — Ҳамза, Танланган асарлар

2. айн. Бузуқлик 2.

[Неъматилла] Ўгирлик пулларни бир неча йил маишатга, бузуқчиликка сарфлаган. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

бузуқчилик, беҳаёлик, бўҳтон-туҳмат унинг касби бўлиб қолган эди. — Ж. Шарипов, Хоразм

сфт. 1. Бузилиб, яроқсиз ҳолга келган, ишдан чиққан; синган, вайрон бўлган.

Бузуқ арава. Бузуқ машина. Бузуқ кўприк. Уйи бузуқ ўнгалур, ўйи бузуқ ўнгалмас. — Мақол

Турдиев бузуқ девордан ўтаётганда, яра қўлини уриб олди. — Шуҳрат, Шинели йиллар

2. Айниган, истеъмолга яроқсиз бўлиб қолган, сифациз; бемаза.

Бузуқ сирка.

Сизга бузуқ ҳавони тозалаб берсак. Табиатдек покиза бўлсинлар десак. — З. Диёр

Сув сўраган экансиз, аянг айлансин. Бизнинг сувларимиз жудаям бузуқ бир турли. — Ҳамза, Танланган асарлар

3. Қоидага тўғри келмайдиган, нотўғри.

[Абдишукур] Шоирлик истеъдодидан тамом маҳрум бўлишига қарамай вазни бузуқ, фикри саёз, рангсиз назмлар ёзди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Ахлоқи ёмон, суюқ; нияти ёмон.

Асли қора оқармас, Асли бузуқ тузалмас. — Мақол

Ёлғон, ёлғон, Нури ўзи бузуқ. — Ойбек, Танланган асарлар

Шерназарбой бузуқ одам чиқди, у кўрнамак. Мени сиздан ажратмоқчи у аблаҳ. — Ж. Шарипов, Хоразм

5. кўчма Ёмон, ўринсиз.

Йиғлама, ёринг топилур. Кўп айлама бузуқ гумон. — Тоҳир ва Зуҳра

6. кўчма Айниган, булутли, ёғин-сочинли.

Ҳаво бир кун тузук бўлса, уч кун бузуқ бўлиб турди. — Н. Сафаров, Наврўз

Осмонда на ой ва на юлдуз кўринарди — ҳаво бузуқ эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от айн. Бузуқи.

[Абдураҳмонбой Алексейга:] Бузуқчиларга бош ўзим дегин. — Н. Сафаров, Шарқ тонги

сфт. 1. Тўғри ёʻлдан оздирувчи, орани бузувчи, орага рахна солувчи, иғвогар, бузғунчи, ғаламис.

Юсуфбек ҳожининг ўғли ва ўзимизнинг Марғилондан ҳам яна бир неча бузуқилар — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Тўражон, арзимиз шуки, бебош бузуқи биргина шариатга эмас, балки подшоҳ ҳазратларининг шаънига ҳам ёмон гаплар айтган. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

2. Ахлоқсиз, фоҳиша.

Бузуқи қариса ҳам, Ғамзаси қаримас. — Мақол

от 1. Ишламай қолиш, ишдан чиққанлик, бузилганлик.

Машинанинг бузуқлиги ишга халақит берди.

2. Ахлоқсиз кишиларга хос юриш-туриш, ахлоқсизлик, фаҳш.

Ҳаммасига чидаш мумкин эди, аммо қизларнинг бузуқлигига ҳеч чидай олмадим. — Мирмуҳсин, Умид

Ярим кечагача у ёққа ағанаб, бу ёққа ағанаб ухлолмай, Ҳанифанинг бузуқлигини ўйлади. — Мирмуҳсин, Ҳикоялар ва қиссалар

сфт. Бузғунчи, орага рахна солувчи; итоациз, бебош; исёнчи.

Амирнинг силлиқ мийиқлари асабий пирпиради: — Бузуқбошларнинг давоси ёлғиз қилич! — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

Жайноқ деган ким ўзи? Бир бузуқбош, тақсир. — Н. Сафаров, Шарқ тонги