ot 1. ot zool. Janubiy Osiyo-da tarqalgan, daraxtda yashovchi, sudralib yuruvchi, sharoitga qarab rangini oʻzgartib turuvchi kaltakesaksimon jonivor; xameleon.
Nazirboy toʻgʻri aytadi: buqalamun sharoitga qarab tusini oʻzgartadi. J. Sharipov, Xorazm.
Voy, diydoringni yel yesin-e, buqalamunning oʻzisan. — T. Toʻla, Asarlar
Jahonning ishi xuddi buqalamunga oʻxshaydi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Savdogarchilik kasbi odamni buqalamun qilib qoʻyadi chogʻi. — Yoshlik
2. sft. koʻchma Oʻzgaruvchan, birdek turmaydigan; rang-barang.
— Bu buqalamun falakning gardishiga boq, chirogʻim! — dedi Shokir ota. — Oybek, Tanlangan asarlar