от
1.
Зўрлик билан бостириб келиб таловчи қуролли ўғри, бандит.
Бу ўша — Юсуфбек, хотинини ўғирлаб кетган босқинчи. — Х. Аҳророва, Орифнинг давлати
Қадимда Ургут қишлоқларига босқинчилар тез-тез ҳужум қилар экан. — Саодат
Босқинчи сўзининг маъноси шулки, Нонга тўйганда ҳам, тўймас маконга. — А. Орипов
2.
Ўзга юртни, элни босиб олувчи; тажовузкор, агрессор.
Босқинчилар юртимиздан чиқиб кетмагунча, биз ундан ўч оламиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Босқинчилар шаҳарга кира олмабди, лекин қамални узоқ давом эттирибди. — Фан ва турмуш
Эркинлик жазмида халқнинг бариси Босқинчи лашкарга қиларди ҳамла. — М. Шайхзода
Юртни босқинчилардан ҳимоя қилиш — ҳамманинг иши. — Мирмуҳсин, Меъмор