Izohli lugʻat
· yana 1 ta lugʻatda
fl. 1. ayn. 1 bezraymoq.
Nega xoʻrakka terib tashlangan bezdek boʻzrayib turibsan? — B. Rahimov, Mardlar qissasi
U menga boʻzrayib qarab turdi-da, salomimga alik ham olmay, beparvolik bilan yuzini oʻgirib oldi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi
2. Hayron boʻlmoq, angraymoq.
Mirzolar bir-biriga qarashib oldilar. Shahodat mufti boʻzrayib, hamrohiga qaradi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Zaynab ishini toʻxtatib, boʻzraygancha Kumushga qarab qoldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar