olm. 1. Soʻzlovchi va uning atrofidagilar; soʻzlovchi va u koʻzda tutayotganlar.
Kecha stansiyadan chiqqan avtobus bugun bizni tongotarda moʻljaldagi joyga tashlab ketdi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
Bizlar, bizlar, biz edik, Bizlar bir talay qiz edik. Bizlarni uzdilar. Bir ipga tizdilar (Garmdori). — Z. Husainova, Oʻzbek xalq topishmoqlari
2. Birinchi shaxs men oʻrnida ishlatilib, kamtarlik yoki, aksincha, maqtanish, gʻururlanish, pinhona gʻurur maʼnolarini ifodalaydi.
— Kim talabgor? — Mana, biz talabgor.
— Bizga ham xat bormi? — deydi Munisxon. — Guldasta
Asal otliqqa yoʻq, hali biz piyoda-ku! — A. Qahhor, Asarlar
Endi bizni qiynamay, oʻzlari quysinlar! Qoʻllaridan hech sharob ichmaganmiz. — Guldasta
3. Oʻrin-payt kelishigi qoʻshimchasini olib, “yurtimizda“, “elimizda“, oramiz-da kabi maʼnolarni anglatadi.
Surnaychining zoʻrlari bizda boʻladi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Non-nasibang bizda boʻlsa, qolarsan. — Oybek, Tanlangan asarlar
Lekin, oʻrtoqlar, bizda yalqovlar yoʻq. — A. Qodiriy, Gʻirvonlik Mallavoy