1. Ҳар бири(ни) алоҳида-алоҳида, якка-якка, бирин-кетин, битталаб, бирма-бир.
Битта-битта тарқалишмоқ. Олмани битта-битта термоқ.
У
оппоқ кафтини чўзиб, йигитлар билан битта-битта хайрлашди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
Бўрон ўзини бу жойларнинг эгасидай тутиб, битта-битта тушунтирди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
Кейин семиз бармоқларини битта-битта оғзига солиб, сўриб олди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Мана буни қаранг: қовурғасини битта-битта санаса бўлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Эшонбоев, ўзига эргашган одамларни битта-битта орқада қолдириб, деканатга қараб борар эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
2. Дона-дона қилиб, салмоқлаб.
Битта-битта гапирмоқ. Битта-битта ўқимоқ.
Қурбон ота икки қўлини белига қўйиб, битта-битта қадам ташлаб борар, унинг кўз олдидан янги қишлоқ манзараси кетмас эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Шошилмай битта-битта айтиб берди. — С. Сиёев, Ёруғлик